Portal Orzeczeń Sądu Okręgowego w Rybniku

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 13 grudnia 2021 r.

Sąd Okręgowy___________________ w Rybniku Wydział IV

Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych

w składzie:

Przewodniczący:	SSO Barbara Kużdrzał-Kiermaszek
Protokolant:	starszy sekretarz sądowy Elwira Dembińska

przy udziale zainteresowanej W. L.

po rozpoznaniu w dniu 29 listopada 2021 r. w Rybniku

sprawy z odwołania P. K. (K.)

przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w R.

przy udziale zainteresowanej W. L.

o podleganie ubezpieczeniom społecznym

na skutek odwołania P. K. (K.)

od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w R.

z dnia 29 czerwca 2021 r. Znak (...)- (...)

oddala odwołanie

Sędzia

Sygn. akt IVU 606/21

UZASADNIENIE

Decyzją z dnia 29 czerwca 2021r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w R. stwierdził, że ubezpieczona W. L., jako pracownik u płatnika składek P. K. nie podlega obowiązkowo ubezpieczeniom: emerytalnemu, rentowym, wypadkowemu oraz chorobowemu od 10.12.2020r.

Organ rentowy wskazał, że w jego ocenie w niniejszej sprawie mamy do czynienia z sytuacją, gdzie ubezpieczona nie wykonywała pracy, a zgłoszenie do ubezpieczeń na krótko przed wystąpieniem o wypłatę świadczeń chorobowych, zmierzało do obejścia prawa poprzez uzyskanie długoterminowych świadczeń.

Odwołanie od powyższej decyzji wniosła ubezpieczona oraz płatnik składek domagając się jej zmiany poprzez objęcie jej ubezpieczeniem jako pracownika od 10.12.2020r. Wskazali, iż umowa o pracę była faktycznie realizowana, a ubezpieczona wykonywała swoje obowiązki pracownicze.

W odpowiedzi na odwołanie organ rentowy wniósł o jego oddalenie, podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji.

Rozpoznając sprawę Sąd ustalił, co następuje.

Ubezpieczona W. L. urodziła się w dniu (...)

Posiada wykształcenie średnie. Po ukończeniu szkoły była zatrudniona jako niania, pomoc kuchenna, pracownik myjni do 06.05.2014r. Po tej dacie już nie pracowała, pomagała mężowi w prowadzeniu działalności.

Odwołujący P. K. prowadzi od 2012r. pozarolniczą działalność gospodarczą w zakresie wykonywania instalacji elektrycznych, monitoringu, alarmowych, przeprowadzania pomiarów. W grudniu 2020r. zatrudniał pracowników fizycznych oraz od 10.12.2020r. zainteresowaną W. L. na stanowisku pracownika administracyjnego. Wcześniej nie zatrudniał pracowników biurowych, wszystkie czynności administracyjne wykonywał sam. Zainteresowana jest siostrą jednego z pracowników ubezpieczonego, który pracuje u niego od około pięciu lat. Do jej obowiązków miało należeć prowadzenie dokumentów kadrowych, list obecności, tworzenie nowych ofert, porządkowanie dokumentacji i dostarczanie jej księgowej. Płatnik składek korzysta z obsługi profesjonalnego biura rachunkowego. W miesiącu grudniu ubezpieczona sporządziła jedną ofertę i w miesiącu styczniu również jedną ofertę. Pracę miała wykonywać w mieszkaniu ubezpieczonego na udostępnionym przez niego laptopie. Za pracę strony ustaliły wynagrodzenie w wysokości 4.840 zł, które miało być płatne do ręki. Pozostali pracownicy otrzymują minimalne wynagrodzenie za pracę. Odwołujący od 2021r. deklaruje sam za siebie urzędowe podstawy wymiaru składek 3155,40 zł. Od 01.03.2021r. zainteresowana wystąpiła z wnioskiem o wypłatę zasiłku chorobowego w związku z niezdolnością do pracy w okresie ciąży. Na miejsce zainteresowanej odwołujący nie zatrudnił innego pracownika, wszystkie czynności biurowe nadal wykonuje sam. W 2020r. dochód firmy wyniósł 9672,01 zł.

Powyższe ustalił Sąd na podstawie akt organu rentowego, dokumentacji złożonej do akt sprawy, zeznań świadków D. M., A. L., odwołującego P. K. oraz zainteresowanej W. L. (nagranie z rozprawy w dniu 29.11.2021r. minuty od 00:08:55 do 01:12:11).

Mając na uwadze powyższe ustalenia Sąd zważył, co następuje.

Odwołanie nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z treścią art. 6 ust. 1 pkt. 1 i art. 11 ust. 1 oraz art. 12 ust. 1 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych ( Dz.U z 2021r. poz.423) pracownicy podlegają obowiązkowo ubezpieczeniom emerytalnemu, rentowym, chorobowemu i wypadkowemu. Obowiązkowym ubezpieczeniom pracownicy podlegają od dnia nawiązania stosunku pracy do dnia jego ustania (art. 13).

Jak stanowi art. 22 kp przez nawiązanie stosunku pracy pracownik zobowiązuje się do wykonywania pracy określonego rodzaju na rzecz pracodawcy i pod jego kierownictwem oraz w miejscu i czasie wyznaczonym przez pracodawcę, a pracodawca do zatrudniania pracownika za wynagrodzeniem.

Umowa o pracę określa strony umowy, rodzaj umowy, datę jej zawarcia oraz warunki pracy i płacy w szczególności wynagrodzenie za pracę odpowiadające rodzajowi pracy ze wskazaniem składników wynagrodzenia oraz wymiar czasu pracy – art.29 § 1 kp.

Organ rentowy, wydając decyzję o niepodleganiu W. L. ubezpieczeniom społecznym w tytułu zatrudnienia u płatnika składek P. K. podważył umowę łączącą strony w zakresie faktycznego wykonywania pracy przez ubezpieczoną.

Zatem kwestia sporna w niniejszej sprawie sprowadza się do tego, czy stan faktyczny ustalony w tej konkretnej sprawie, a wynikający z zeznań świadków i odwołującego i zainteresowanej, jak również z dowodów z dokumentów, pozwala na uznanie, że umowa o pracę zawarta między stronami, jest czynnością prawną pozorną w rozumieniu art. 83 k.c. mającą na celu obejście przepisów prawa.

W tym miejscu trzeba wskazać, że pozorność oświadczenia woli (art. 83 § 1 k.c.) została potraktowana przez ustawodawcę jako wada oświadczenia woli, nie dotyczy więc oświadczeń wiedzy. Jest to jednak wada szczególnego rodzaju, bo dotycząca oświadczenia złożonego świadomie i swobodnie dla pozoru drugiej stronie, która o takim oświadczeniu wie i na to się zgadza. ( Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 8 czerwca 1971r., II CR 250/71, nie publikowany).

Z kolei w wyroku z dnia 23 czerwca 1986r., I CR 45/86 (nie publikowanym) Sąd Najwyższy zdefiniował pozorność jako „wadę oświadczenia woli polegającą na niezgodności między aktem woli, a jej przejawem na zewnątrz, przy czym strony zgodne są co do tego, aby wspomniane oświadczenie woli nie wywoływało skutków prawnych”. Nie można też przyjąć pozorności oświadczeń woli o zawarciu umowy o pracę, gdy pracownik podjął pracę i ją wykonywał, a pracodawca świadomie to przyjmował (por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 14 marca 2001r., II UKN 258/00, OSNP z 2002r., Nr 21, poz. 527).

Mając na uwadze wyniki przeprowadzonego postępowania dowodowego, nie ulega wątpliwości, że decyzja organu rentowego jest prawidłowa.

W ocenie Sądu strony postępowania w żaden sposób nie wykazały, że ubezpieczona faktycznie świadczyła pracę na podstawie zawartej umowy. Wcześniej płatnik sam wykonywał te czynności, w czasie nieobecności zainteresowanej również. Wynagrodzenie zainteresowanej zostało ustalone w wysokości niewspółmiernej do wysokości wynagrodzeń innych pracowników, zadeklarowanej składki za samego odwołującego oraz dochodów firmy. Odwołujący wskazał na potrzebę zatrudnienia pracownika biurowego z uwagi na dużą ilość zapytać ofertowych, tymczasem jak wynika z zeznań ubezpieczonej w całym okresie zatrudnienia miała opracować tylko dwie oferty.

Jak wskazał Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 24.08.2010r. I UK 74/2010 podstawą ubezpieczenia społecznego jest rzeczywiste zatrudnienie, a nie sama umowa o pracę (art. 22 k.p., art. 6 ust. 1 pkt 1 i art. 13 pkt 1 ustawy z 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych). Umowa o pracę nie jest czynnością wyłącznie kauzalną, gdyż w zatrudnieniu pracowniczym chodzi o wykonywanie pracy. Brak pracy podważa umowę o pracę. Innymi słowy jej formalna strona, nawet połączona ze zgłoszeniem do ubezpieczenia społecznego, nie stanowi podstawy takiego ubezpieczenia.

W ocenie Sądu zaskarżona decyzja organu rentowego jest słuszna.

Mając powyższe na uwadze, z mocy powołanych przepisów i art. 477 ¹⁴ § 1 kpc orzekł jak w sentencji.

Sędzia